ایـن جـا هـاے خـالـے کـه نـبـودنـت را

به رُخـم مـے کـشـنـد

چـه مـے دانـنـد . .
...
فـرهـادتـــ شـده اَم ، بـا تـمـام زنـانـگـے اَم

و چـه شـب هـا کـه

خـواب ِ شـیـریـنـَت را نـمـے بـیـنـَم . . .

چقــــــــــــــد
کم تــــــــوقع شده ام
نه آغوشت را میـــــــــخواهم،
... نــــــــــه یک بوســــــــــــه !
نــــــــــه دیگر بودنت را !
... همین که بیایی و از کنارم رد شوی کافیست...!
مــــــرا به آرامش میرساند
حتی
اصطحکاک ســــــــــــایه هایمان

قاصدک چرخی زد،خانه را پیدا کرد،بر لب پنجره آرام نشست،یک تلنگر دو تلنگر،پنجره باز نشد،پشت آن پنجره در تنهایی،در شب سرد زمین،قاصدک یخ زد و مرد...

قاصدک چرخی زد،خانه را پیدا کرد،بر لب پنجره آرام نشست،یک تلنگر دو تلنگر،پنجره باز نشد،پشت آن پنجره در تنهایی،در شب سرد زمین،قاصدک یخ زد و مرد...

وقت رفتنت از سکوتم تعجب نکن فکر نکن نسبت به تو بی تفاوتم!! نه..! من فقط عادت کرده ام! یک عــــــمر است هرکه را دوســــــــــت داشتم، بدرقـــه کردم..

یاد آور سوره توبه برایم

بی بسم الله آمدی ،

و به توبه کردنم انداختی

 *******************

من که بی اجازه وارده زندگیت نشدم ...

دلم یک غریبه می خواهد

بیاید بنشیند فقط سکوت کند

من هـی حرف بزنم
...

و بزنم و بزنم

تا کمی کم شود از این همه بار

بعد بلند شود و برود

نه نصیحتی نه.....

!انگار نه انگار